Hotmelt-drukgevoelige lijm is voor de hechting voornamelijk afhankelijk van fysieke adsorptie en mechanische verankering.
Fysische adsorptie
Fysische adsorptiekrachten kunnen worden gecategoriseerd van zwak tot sterk, zoals van der Waals-krachten, dipool-dipoolinteracties, waterstofbinding en ionische binding. Praktische toepassingstests bevestigen dat lijmen met een hoge polariteit een aanzienlijk verschil in grensvlakpolariteit op de gehechte oppervlakken kunnen veroorzaken, wat leidt tot wederzijdse adsorptie en verbeterde hechting. Daarom kan het selecteren van chemisch polaire materialen voor het synthetiseren van drukgevoelige smeltlijmen de hechtkracht vergroten en de affiniteit voor het gehechte oppervlak vergroten.
Zeer polaire chemische componenten (elementen) vertonen echter vaak een hoge reactiviteit en zijn gevoelig voor veroudering door interactie met zuurstof. Bovendien hebben zeer polaire chemische componenten meestal diepere kleuren, die het uiterlijk van de lijm of het gebonden materiaal kunnen beïnvloeden, waardoor de waarde van het product afneemt.
Voor materialen met een lage oppervlakte-energie of een lage polariteit, zoals PE en PP, moeten theoretisch lijmen met een extreem lage polariteit worden gekozen om de contacthoek van het grensvlak te minimaliseren of het contactoppervlak te maximaliseren, waardoor optimale Van der Waals-krachten worden bereikt. Uit praktijkervaring blijkt echter dat de bijdrage van van der Waals-krachten aan de algehele kleefkracht van drukgevoelige smeltlijmen niet zo significant is als de dipoolinteracties die worden gegenereerd door het polariteitsverschil tussen twee materialen op het grensvlak.
Mechanische verankering
Ongeacht de kleur en polariteit van de lijm hebben alle lijmen unieke visco-elastische eigenschappen. Het viskeuze deel zorgt ervoor dat de lijm kan vloeien, vervormen en permanent uitstrekken, terwijl het elastische deel ervoor zorgt dat de lijm onmiddellijk vervormt, terugkaatst, treksterkte weerstaat en hittebestendigheid vertoont. De visco-elastische veranderingen van de lijm hangen nauw samen met de typen, molecuulgewichten, componentverhoudingen en compatibiliteit van harsen met hoog molecuulgewicht, verdikkingsmiddelen, weekmakers en verschillende additieven. Veranderingen in temperatuur, snelheid, tijd en druk kunnen ook de visco-elastische eigenschappen van de lijm veranderen.
Factoren die de kleefkracht van drukgevoelige hotmeltlijmen beïnvloeden:
Oppervlakteruwheid van het verlijmde oppervlak
Voor een volledig glad verlijmd oppervlak, ongeacht de vloeibaarheid en mechanische verankeringseigenschappen van de lijm, is het maximale contactoppervlak dat kan worden verkregen 100%. Naarmate de oppervlakteruwheid toeneemt, kunnen minder vloeibare lijmen echter een contactoppervlak van minder dan 100% bereiken, terwijl meer vloeibare lijmen meer dan 100% kunnen bereiken. Een groter contactoppervlak tussen de lijm en het gehechte materiaal op een eenheidsprojectiegebied vereist een hogere energie voor onthechting.
Interface-fractuurmodus
De breukmodus van het grensvlak van de lijmlaag hangt nauw samen met de sterkte van de lijm en het gehechte materiaal. Als het gehechte materiaal na het hechten uit elkaar moet worden gescheurd, moeten de cohesiesterkte en grensvlakenergie van de lijm groter zijn dan de cohesiesterkte van het gehechte materiaal zelf.
